آنسفالیت

آنسفالیت

آنسفالیت (Enchephalitis) و انواع آن

آنسفالیت به مجموعه بیماری‌های التهابی حاد در مغز گفته می‌شود. واژه حاد (Acute) در پزشکی در رابطه با بیماری‌هایی استفاده می‌شود که بطور ناگهانی آغاز شده و بسرعت گسترش می  یابند و معمولا نیاز به توجه و مراقبت فوری (اورژانس)دارند. این بیماری، اغلب بصورت علایم شبه انفلوانزا (Flu-like)  نظیر تب یا سردرد بروز پیدا می‌کند و می‌تواند بدون علامت باشد. هرچند گاهی علایم بیماری وخیم تر می‌شود و ممکن است حیات بیمار را بخطر اندازد. از این‌رو تشخیص و درمان بموقع آنسفالیت بسیار حائز اهمیت می‌باشد.

آزمایشگاه تشخیص پزشکی سیمرغ، با استفاده از توان علمی و تجربه ی بلند مدت اساتید صاحب نظر روماتولوژی با مجموعه کاملی از تست های تشخیصی برای انواع  آنسفالیت (Enchephalitis) امکان تشخیص دقیق و به موقع این بیماری ها را فراهم آورده است و آماده ی همکاری با متخصصین در این زمینه می باشد. راه های ارتباطی با آزمایشگاه تشخیص پزشکی سیمرغ 021-66426891 می باشد، همچنین می توانید ما را در اینستاگرام  دنبال کنید.

علایم بیماری

بیشتر مبتلایان دارای نشانه‌های شبه انفلوانزا هستند که عبارتند از: سردرد، تب، درد عضلات و مفاصل، گرفتگی گردن و خستگی و ضعف. گاهی علایم شدیدتر شده و ممکن است با تب بالای 39 درجه، گیجی، اضطراب، توهم، حملات صرع، اختلال در حواس، فلج در نواحی خاصی از صورت یا بدن، حساسیت شدید به نور(فوتوفوبی)، اختلال در تکلم و شنوایی و فقدان هوشیاری همراه باشد. در موارد شدیدتر در صورت عدم تشخیص و انجام مراقبت‌های پزشکی، احتمال کما و مرگ بیمار وجود دارد.علایم در بچه ها  بصورت حالت تهوع، سفتی بدن، کاهش اشتها، لکه های نرم در کاسه سر ، زودرنجی و کج خلقی بروز پیدا می کند.

آنسفالیت

دلایل بیماری

علل اصلی بیماری هنوز بطور کامل مشخص نشده است؛ اما غالبا در اثر عوامل ویروسی ایجاد می‌شود.  آنسفالیت به لحاظ عوامل ایجاد کننده، به دو نوع عمده تقسیم می‌شود:

  • آنسفالیت اولیه(Primary Encephalitis): زمانی است که یک عفونت (غالبا ویروسی) مغز یا نخاع را بطور مستقیم درگیر نماید. این حمله، می تواند ناشی از فعال‌سازی مجدد یک ویروس(بعد از غیر فعال شدن آن در بیماری قبلی) باشد. بندرت برخی از باکتری ها، قارچ ها و انگل ها نیز می توانند آنسفالیت ایجاد نمایند. به آنسفالیت اولیه، اصطلاحا، آنسفالیت عفونی (Infectious Encephalitis) نیز می گویند.
  • آنسفالیت ثانویه(Secondary Encephalitis): هنگامی است که عامل عفونی (در جای دیگری از بدن) و یا عامل غیر عفونی باعث تحریک سیستم ایمنی و ایجاد التهاب در مغز شود. بدلیل دخالت سیستم ایمنی در ایجاد این نوع آنسفالیت، به آن اصطلاحا، آنسفالیت اتوایمیون(Autoimmune Encephalitis) نیز اطلاق می‌شود؛ چرا که در آن ایمنی بدن به اشتباه علیه خود (بافت مغز) وارد عمل می‌گردد.

میکروب‌های ایجاد کننده آنسفالیت

  • ویروس‌ها
  • ویروس های هرپس سیمپلکس شامل ویروس عامل تب‌خال دهان و لب ها(HSV1) ، ویروس تب‌خال تناسلی(HSV2)، ویروس اپشتین بار (عامل مونونوکلئوز عفونی؛ EBV ) ، ویروس واریسلا زوستر (عامل آبله مرغان در کودکان و زونا در بزرگسالان؛ VZV) و سایتومگالو ویروس
  • ویروس های سرخک، اوریون و سرخچه (روبلا)
  • ویروس آنفلوانزا
  • انترویروس ها شامل ویروس فلج اطفال(پولیو ویروس) و ویروس کوکساکی(عامل عفونت تنفسی و گوارشی)
  • برخی از آربوویروس ها(ویروس های منتقله توسط بندپایان نظیر پشه و کنه): مثل فلاوی ویروس‌ها، ویروس نیل غربی، ویروس دانگو و …
  • ویروس هاری(رابدوویروس)
  • باکتری‌ها: مایکوپلاسما، مننگوکوک، پنوموکوک، لیستریا، بورلیا بورگدورفری( عامل بیماری لایم)
  • قارچ‌ها: هیستوپلاسما، کریپتوکوکوس، کاندیدا
  • انگل‌ها: مالاریا، توکسوپلاسما، آمیب‌های آزادزی مثل نگلریا

آنسفالیت ثانویه (اتوایمیون)

گروه متنوعی از اختلالات عصبی- روانپزشکی- خودایمنی هستند که به لحاظ علایم بالینی بسیار مشابه آنسفالیت اولیه می باشند. آسیب‌ها در این بیماری‌ها بخاطر تولید آنتی‌بادی علیه گیرنده‌های غشایی (دخیل در سوخت و ساز مغز) و پروتئین‌های مرتبط با کانال‌های یونی نورون‌های سیستم عصبی مرکزی(مغز و نخاع) ایجاد می‌شود. از جمله این بیماری‌ها می‌توان به کره سیدنهام، آنسفالیت لتارژی، آنسفالوپاتی هاشیموتو و آنسفالیت لیمبیک اشاره نمود.

فاکتورهای خطر

آنسفالیت ممکن است هر فردی را مبتلا کند و عوامل زیر می توانند احتمال ایجاد آن را در افراد افزایش دهند:

  • سن: تعدادی از انواع انسفالیت در برخی از گروه‌های سنی رایج‌تر هستند. بطور کلی، کودکان و سالمندان، بیشتر در معرض ابتلا به آنسفالیت ویروسی می‌باشند.
  • سیستم ایمنی تضعیف شده: به این افراد اصطلاحا ، افراد با سیستم ایمنی تعدیل‌شده(Immunocompromised) گفته می‌شود. از جمله آن‌ها ، افراد مبتلا به ایدز ، مبتلایان به بیماری‌های نقص ایمنی و استفاده‌کنندگان از داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی(نظیر افراد مبتلا به بیماریهای خودایمنی، دریافت کنندگان پیوند عضو و …) هستند که با احتمال بالایی در معرض ابتلا به آنسفالیت اتوایمیون قرار می‌گیرند.
  • نواحی اقلیمی: ویروس‌های منتقله توسط بندپایان(آربوویروس‌ها) در نواحی اقلیمی خاصی می‌توانند توسط پشه ها و کنه های موجود به انسان منتقل شده و ایجاد آنسفالیت نمایند.
  • فصول خاصی از سال: بعنوان مثال آربوویروس‌ها در آمریکا، بیشتر در فصول گرم(تابستان) توسط بندپایان انتقال می‌یابند.

تشخیص

پزشک، بررسی بیماری را از طریق معاینه کامل فیزیکی و گرفتن سابقه پزشکی آغاز می‌کند. در ادامه جهت تشخیص دقیق تر موارد زیر توسط پزشک متخصص (نورولوژیست) درخواست می‌شود:

الف: تصویر برداری از مغز به کمک MRI و CT اسکن

ب: بررسی سرم و  مایع مغزی نخاعی(CSF) به لحاظ وجود عوامل التهابی، عوامل عفونی(در آنسفالیت عفونی) و اتوآنتی‌بادی‌ها( در آنسفالیت اتوایمیون)

ج: بررسی الکتروانسفالوگرام(EEG) یا فعالیت الکتریکی مغز

د: بیوپسی مغز: در موارد نادر بخصوص زمانی که علایم بیماری با وجود درمان رو به وخامت می‌گذارد.

پیشگیری

بهترین راه برای پیشگیری از آنسفالیت اولیه، اجتباب از درمعرض قرار گرفتن با عوامل عفونی است. حفظ بهداشت فردی، آموزش عادت‌های بهداشتی مناسب برای کودکان و انجام واکسیناسیون بموقع و کامل کودکان و واکسیناسیون ضروری به هنگام مسافرت به مناطق اقلیمی خاص از جمله راه های پیشگیرانه بشمار می آید.

درمان

توصیه های درمانی برای آنسفالیت خفیف معمولا شامل موارد زیر می باشد:

  • استراحت مطلق
  • مصرف مایعات فراوان
  • استفاده از داروهای ضدالتهابی شامل استامینیفون، ایبوبروفن، ناپروکسن و …
  • مصرف آنتی بیوتیک ها متناسب با عامل عفونی( در آنسفالیت اولیه)

در مواردی که آنسفالیت شدید بوده و نیاز به بستری شدن در مراکز درمانی دارد، اقدامات تکمیلی نظیر استفاده از تجهیزات کمک تنفسی، تزریق سرم، تجویز داروهای ضدالتهابی ( نظیر کورتیکواستروئیدها) و داروهای ضدصرع مثل فنی‌توئین (با نام تجاری دیلانتین) انجام می شود. در صورت وجود عوارض آنسفالیت، درمان های بیشتر بصورت فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و روان درمانی نیز موردنیاز می‌باشد.

آزمایشگاه خوب در تهران 

تالاسمی مینور و ماژور

آزمایشگاه ژنتیک ، آزمایشگاه

در تالاسمی مینور فرد از دو ژن بتا که در افراد طبیعی هر دوی آنها سالم هستند فقط یک نسخه سالم دارد و نسخه دیگر دارای اختلالی است که در ژنتیک به آن جهش یافته میگویند.
در این افراد مینور میزان زنجیره بتا هموگلوبین، فقط به میزان نصف مقدار طبیعی ساخته می شود اما تولید کمتر باعث بروز علائم بالینی خاصی که فرد را ناتوان سازد نمی شود.
فقط در آزمایشات خون میزانMCVو MCHاز اندازه طبیعی پایین تر ،به ترتیب زیر ۸۰ و ۲۷  می شود و همچنین میزانHbA2از ۳٫۵ بالاتر می رود.
فراوانی این افراد در اجتماع در بعضی از استانهای تالاسمی خیز مانند استانهای حاشیه خلیج فارس و دریای خزر تا ۱% جمعیت هم میرسد.

خطری که در تالاسمی مینور وجود دارد این است که اگر دو فرد مینور با هم ازدواج کنند در یک چهارم بچه ها فرم شدید تالاسمی موسوم به تالاسمی ماژور دیده میشود.
در تالاسمی ماژور هیچ ژن سالم بتا وجود ندارد و بنابراین زنجیره بتا در آنها ساخته نمی شود.
این بچه ها به سن ۶ ماهگی که می رسند دچار کمبود شدید خون می شوند و نیاز به تزریق ماهانه خون پیدا می کنند.
درمان این بچه ها با پیوند مغز استخوان میسر می باشد.

تالاسمی-مینور-وماژور

آزمایشات خون برای شناسایی کم خونی مینور

برای تشخیص اولیه کم خونی تالاسمی بتا و آلفا و همچنین کم خونی فقر آهن از آزمایشات خونشناسی موسوم به الکتروفورز هموگلوبین و CBCاستفاده می شود.
در جواب این آزمایشات سه عدد بشرح زیر بدست می آید که تا حدودی نشان می دهند فرد به کدامیک از این نوع کم خونی ها مبتلاست. البته در بعضی مواقع امکان تشخیص قطعی فقط با آزمایش ژنتیک میسر خواهد بود .
این سه عدد و یا به اصطلاح اندکس های خونی شامل :
MCV, MCH, HbA2
میباشند.
در تالاسمی مینور بتا اندکس ها بصورت زیر تغییر می یابد.
MCV
زیر ۸۰ خواهد بود
MCH
زیر ۲۷ خواهد بود
HbA2
بالاتر از ۳٫۲ الی ۳٫۵ خواهد بود.
اگر فردی تمام شرایط فوق را داشت ناقل قطعی بتا تالاسمی تلقی میگردد و اگر قصد ازدواج با فرد ناقل قطعی بتا داشته باشد حتما باید آزمایش ژنتیک بدهند و مشاوره ژنتیک را انجام دهد

آزمایش انگل

آزمایش انگل

آزمایشگاه در ساری | آزمایشگاه در مازندران

انگل بیشتر در کودکان دیده می شود  که تنها با انجام یک آزمایش ساده مدفوع می توان به وجود انگل پی برد.

نمونه برداری باید به نحوی انجام پذیرد که امکان تشخیص و جداسازی هر انگلی وجود داشته باشد. تشخیص عفونتهای انگلی به امتحان میکروسکوپی مدفوع، ادرار، خون، خلط، بافت و در مواردی بررسی ماکروسکوپی نمونه استوار است. نمونه ها باید در یک ظرف دهان گشاد تمیز پلاستیکی یا مومی جمع آوری گردد. در پیچ ظرف باید کاملاً محکم باشد تا رطوبت نمونه حفظ گردد.

نمونه ها نباید با آب یا ادرار مخلوط شود زیرا سبب بی حرکت شدن تروفوزوئیت تک یاخته و یا موجب از بین رفتن آن می گردد. آلودگی اتفاقی نمونه با خاک و یا آب ممکن است باعث گردد که نمونه به ارگانیسمهای دارای زندگی آزاد که موجود در آب و یا خاک می باشند آلوده شده که در این مورد به آسانی با تک یاخته های انگلی اشتباه می شوند و جمع آوری نمونه از توالت فرنگی و … نیز مناسب نمی باشد.

آزمایش-انگل

مدت زمان نگهداری نمونه

تازگی نمونه یک عامل مهم در تشخیص عفونتهای انگلی است چون مرحله تروفوزوئیت تک یاخته ها خیلی زود، بعد از خروج از بدن، از بین می رود. ثبت تاریخ و زمان جمع آوری نمونه نیز ضروری بوده و باید انجام شود.

وجود خون وموکوس می تواند به دلیل عفونت آمبیبی، باکتریایی ، التهاب، کولیت، بدخیمی و … باشد که جهت یافتن تروفوزوئیت آمیبها حتماً باید از قسمتهای خونی و مولکولی مدفوع نمونه برداشت شود.

وجود خون تیره در مدفوع می تواند دلالت بر خونریزی زیاد در مجاری معده ـ روده ای داشته و بر عکس وجود خون روشن دلالت بر خونریزی قسمتهای تحتانی دارد.

رنگ مدفوع می تواند بر حسب نوع تغذیه، مصرف دارو، بیماری و … تغییر کند.

مصرف سبزیجات زیاد باعث رنگ سبز، مصرف گوشت، رنگ آنرا تیره ومصرف لبنیات رنگ آنرا روشن می سازد.

آهن رنگ مدفوع را سیاه و باریم رنگ آن را قهوه ای روشن یا سفید می کند که این رنگ می تواند نشاندهنده عدم وجود صفرا در مدفوع نیز باشد.

مدفوع با قوام نرم یا شل و با رنگ خاکستری می تواند به دلیل اسهال چرب باشد.

آلودگي اتفاقي نمونه با خاك و يا آب ممكن است باعث گردد كه نمونه به ارگانيسمهاي داراي زندگي آزاد كه موجود در آب و يا خاك مي باشند آلوده شده كه در اين مورد به آساني با تك ياخته هاي انگلي اشتباه مي شوند و جمع آوري نمونه از توالت فرنگي و … نيز مناسب نمي باشد. تداخل مواد: بعضي از مواد مانند روغنهاي معدني، باريم بيسموت، آنتي بيوتيكها ، داروهاي ضدمالاريا و مواد غيرقابل جذب تركيبات ضد اسهالي در جداسازي انگلهاي روده اي تداخل مي كنند. بعد از مصرف مواد فوق بوسيله بيمار، ممكن است براي مدت يك هفته تا چند هفته نتوان انگل را تشخيص داد. معمولاً دو ماده اي كه به مقدار زياد توسط بيماران مصرف مي گردد باريم و آنتي بيوتيك است كه تتراسيكلين باعث كاهش يا از بين رفتن انگل ها مي گردد و در چنين مواردي بايد نمونه برداري بعد از گذشت ۷ روز انجام شود.

آزمایش خون در ماه رمضان

آزمایش خون در ماه رمضان

در ابتدای این مقاله که برای روزه داران آماده شده است ، تیم آزمایشگاه در رامسر هانی ، فرا رسیدن ماه مبارک رمضان را به تمام روزه داران عزیز تبریک می گوید. با فرا رسیدن این ماه مبارک ممکن است برای بسیاری از بیماران ، سوالاتی درباره انجام آزمایش خون در ماه رمضان مطرح شده باشد که در این مقاله سعی می نماییم پاسخگوی سوالات عزیزان باشیم.

آزمایش خون در ماه رمضان

حکم آزمایش خون در ماه رمضان

از نظر مراجع اسلامی ، خون دادن در حالت روزه با توجه به آثار و عوارض آن بر بدن ، مکروه می باشد. در مواردی مکروه ، در مواردی حرام و در مواردی نه مکروه است و نه حرام . در صورتی که خارج کردن خون از بدن از روی عمد بوده و برای بدن فرد ایجاد ضعف نماید ، چه در ماه رمضان و چه در روزهای دیگر ، کراهت دارد که البته میزان کراهت آن در ماه رمضان بیشتر است.

اگر خون دادن در ماه رمضان برای فرد بیهوشی را در پی داشته باشد ، روزه وی صحیح نیست و در حالت کلی می توان گفت در صورتی که انجام این کار ضرورتی برای بیمار نداشته باشد و موجب باطل شدن روزه شود ، حرام است.

انجام آزمایش خون در ماه رمضان

همیشه قبل از انجام آزمایشات پزشکی ، آمادگی هایی لازم است که بیمار برای دقیق بودن نتیجه آزمایشات ، ملزم به رعایت این موارد است. ناشتا بودن یکی از این فاکتور مهم می باشد. شاید این مساله در ذهن شما ایجاد شود که می توان انجام آزمایش را در نزدیکی افطار که بدن ناشتا می باشد ، انجام داد . ولی باید این نکته را بیان کنیم که این راه حل برای بسیاری از آزمایشات مناسب نیست.

برای مثال انجام آزمایشات هورمونی معمولا ساعت 8 صبح انجام می شود چرا که در این ساعت از صبح کورتیزول و برخی دیگر از ویژگی های فرد در مناسب ترین حالت خود می باشد. یا در انجام آزامایش هورمون ACTH که دارای ریتم روزانه بوده و مقدار آن در هر ساعت از روز مقدار متفاوتی دارد ، حتما باید نمونه گیری خون در صبح انجام شود.